Krulfan

Krullen houden mij al jaren gevangen
Mijn blik trekt steevast naar ze toe
Terwijl ik ze probeer te volgen
Langs het gezicht van de draagster

Niet de te kroezige bos of flauwe slagen
Maar precies daartussenin gekruld
Bij voorkeur met her en der de magie
Van de pijpenkrul langs vrouwenhals

Waar deze aantrekkingskracht
Ooit is ontsproten in mijn brein
Is mij nog niet helder geworden
Maar ik ben content met deze kronkel

Op hoge poten

Daar loopt ze
Stralend wit gekleed
Op hoge hakken
Arrogant paraderend

Daar staat ze
Starend met status
Geduldig en scherp
Mij compleet negerend

Haar kleed perfect
Maar achteloos gedragen
Lange ranke benen
Spits gelaat op slanke nek

Daar vliegt ze
Op wind gedragen
Kijkt op alles neer
Boven een ieder verheven

Schenkt haar blauwe broer
Met asgrauw gelaat
Zijn verdiende tweede plek
Kniehoog in de drek

In schaduw gelijken
Maar bij zonlicht wordt
De grote zilverreiger
In schittering gekroond