Spring naar inhoud

Maand: april 2020

Eindweg

Die punt aan de horizon
Waar de zon komt of gaat
Alle sterren heen verdwijnen
De maan zijn kunsten start
Is waar ik mijn gedachten stuur
Tot ze niets meer zijn dan zwart
Er enkel nog dromen boven komen

Verliefst

Ik kijk je aan
Met hele binnenkant
Die jij in de hens steekt
In een ogenblik
Laat branden
tot die pijn komt
Ik ineenstort
op open knieƫn
In stilte
schreeuwend om je liefde
Geef jij vriendschap
Krimpt mijn maag in verlangen
Naast een bloedend hart

Moe

Bed van rimpels
Opent mijn ogen
In slaapstand
Heldere spiegel
Vertelt mij
Dat meer tijd
Nodig was

Wolkenreus

Aan de horizon geplakt
Staat de zwangere waas
Kleverig verbonden door
Bevroren regenslagen

Een grauw hels ijsgordijn
Verdwijnt als trage slak
In andermans kraag
Op afstand bewonderd