Spring naar inhoud

Auteur: krijgerij

Zwaar

nu elke stap een trede lijktjij mij blijkbaar niet begrijptop het pad wat wij betreden iedere stap naar achteren blijktzo bedorven is, niet langer rijptmaar…

Ongesproken

wat ongeschreven wachttewaren de ware woordenbroeiende binnenin snel afgebroken zinnenzo mooi als ze bij elkaar hoordenverbleven ze voor altijd verzwegen

Wonderlijk

verwonderd verblevenin niets anders danwat prachtig ismag ik allestot mij nemenopslaan, bewarenvoor een somber straks

Stil

zoals je wel eens even zitdenken dwarrelt rustig wegmet een laatste restje lichtje alleen nog maar bestaat

Dooi

storm van water valt razendop weg naar lager gelegen latersteenkoud, gesmolten vanuitooit vers gevallen vlokken neem ook mijn twijfels meeop uw reis naar diepe merenlaat…

Trui

Vandaag heb ik je moeten laten gaan Maandenlang was ik bang voor dit moment. Ik bleef wat uiteindelijk toch moest gebeuren alsmaar verder voor mij…

error: De inhoud is beschermd !!