Pech

had ik jou toen maar nooit gezien
was mij gewoon vergeten

dan zat ik hier niet te wachten tot
ik je opeens ergens zitten zag

dan zat ik nu niet te staren nog
na onafgemaakt gedachtengoed

dan schrok ik hier nu niet wakker van
je hakken aan te horen komen lopen

had ik jou toen maar nooit gezien

Warm

laat mij eens verdwalen in je hals
voor even denken – als

zou ik in stilte aan je ruiken
en mijn lippen pas gebruiken
wanneer je adem daarom vroeg

was er maar eens tijd genoeg
je hier volwaardig te beminnen
zal de dag straks weer beginnen

met het zoemen van de wekker
en je rook vannacht zo lekker….