Vreemd

nog niet zo lang geleden
lagen we tevreden in het lange gras
pas nadat de zon was verdwenen
keerden we huiswaarts in de nacht

wat hadden we verlegen geleken
heerlijk lang gevreeën
hier ook naar uitgekeken
bleek

we liepen zwijgend voor ons uit
naar van waarvandaan we kwamen
jouw hand zwaaide heel even
voor je afsloeg naar het niets

Wakker

de nacht luistert stil naar wat ik zeg
begrijpend knikt ze, schudt haar hoofd
zwijgt lijdzaam in vertrouwen
kijkt zwijgzaam in de touwen
waar ik hier verdoofd verblijf
kil verdrijven je laatste woorden
nu nog onbegrepen
maar net toch uitgesproken

Gedicht

nu ik heel open
over dichten dicht
over het eenzaam opgesloten
en wat nu weer weggestopt
diep verborgen en begraven

hoezeer ik soms mezelf niet ken
en daar niet over wil praten
zit ik stil in dit donkere hoekje
met mezelf opgescheept
en een notitieboekje

error: De inhoud is beschermd !!