Tag: alleen

Alleen

ik voel mij vaak alleen en in vrede ermee
loom deinend op een zee vol denken
traag vluchten voor de vragen waar
eenduidig antwoord op zich wachten laat

ik voel mij vaak alleen en denk erbij
met wie ik ook maar spreken wil
dan proosten op het zijn wat leven heet
in deels voldaan en zoveel te willen weten

Minderen

je mindert meer en meer
meandert soms nog wat
zo bij hoe ik zit en zwijg
mij vermaak in alle tijd

hoe wij slechts konden kijken
vol weten zonder spreken
het delen door er al te zijn
in het besef van ooit voorbij

je mindert meer en meer
zit niet langer in mijn zakken
of aan mijn rug onder jas
jouw hand laat liever los

Alleen

op een boot zonder zeil, motor of benzine
en roeien met peddels van karton alleen
hoog bovenin een vuurtoren staan
waar kaarsen branden voor de sfeer alleen
willen wandelen maar erachter komen
de spits te zijn in een tafelvoetbalspel alleen
een prachtig verhaal vertellen
op een vermakelijke wijze
in een ruimte vol doven alleen
jarig zijn op de dag dat iedereen
het juist op deze dag te druk heeft
en is vergeten alleen
ergens binnenkomen, net te laat en dan
aangezwegen worden door eenieder alleen
smoorverliefd zwijmelen en
aan niets anders kunnen denken
zonder een wederzijds alleen
geboren worden en sterven
in het besef er voor niets te zijn geweest
alleen

Vleugels

gebroken vleugels droegen bebloede ogen hoog over
waar ooit de waarheid woonde en nu de huiver waande

hij was zichzelf verloren, verzoop in gapend zwart
en zag slechts hoe men hem vooral erg graag vergat

hij die alsnog verworden was tot de stof
tussen de stenen van zijn zelfgegraven graf

men prikte vingers in de gaten die er vielen
waar de maden voldaan maar volgevreten lagen

je zag de leugens als het ware naar hem staren
dwars door zijn leegte vol van het warm, klam en rot

error: De inhoud is beschermd !!