Spring naar inhoud

Waterkoud

De hond en ik zijn in twijfel
Kou en regen wacht buiten op ons
Wij treuzelen voor de drempel

Hoe vaak moeten we nu echt
Kunnen we een keertje overslaan
We kunnen luieren op de bank

Ze kijkt me aan en wacht geduldig
Alsof ze een wedje legt
Op de sterkte van mijn ruggengraat

Ik trek stoer een extra laagje aan
Want buiten wacht het onbekende
En hierbinnen kennen we het al

Gepubliceerd inGedichten

Wees de eerste om te reageren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: De inhoud is beschermd !!