Spring naar inhoud

Verkennen

Als twee opzichters
controleren wij alle paden
op voldoende wandelgenot

Jij door zwarte moddersloten
felgroene weilanden
achter alles aan wat leeft
gewoon een mooie stok is

Ik schiet eenvoudig in de lach
als ik je pluimstaart volg
je oren zie wapperen in de wind

Een kleine twintig kilometer lang
verlost van tijd, iedereen en alles
jij kan alleen maar slapen straks

Gepubliceerd inGedichten

Wees de eerste om te reageren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *