Spring naar inhoud

Stiltepracht

Licht dimt traag aan de verte
Kilte kruipt stil op haar stoel
Ik blijf rillend met mijn denken
achter met dit machtige gevoel

Niets ontneemt mij deze ruimte
hier ongebonden te verbinden
Slechts te zijn, verwonderd
nu alles in niets te vinden

Gepubliceerd inGedichten

Wees de eerste om te reageren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *