Spring naar inhoud

Snik

huil ik mee
met het gejank van buiten
wat om mij opvalt
enkel raakt op rubberjas

druilerig snikt bloeien
vanuit doorweekte knop
die maar nooit verbreken mag
in teer verlokken

sleept mijn ijdel hopen voort
bedreigt door zware sluier
tot aan fel verlicht gevonden

Gepubliceerd inGedichten
error: De inhoud is beschermd !!