Spring naar inhoud

Ragnar

Zou Ragnar ook wel eens op een lome zondagmorgen als deze voor zich uit hebben zitten staren met een gevoel nog steeds te slapen?

Even een dag de boel de boel te willen laten zonder het oeverloze gezeur van besluiteloze onderdanen aan zijn verweerde hoofd

Met een hoorntje mede en een schaal gedroogde stukken kabeljauw in de zon over de zee in het niets blijven staren tot de zon weer verdwijnt

Gepubliceerd inGedichten

Wees de eerste om te reageren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *