Spring naar inhoud

Ongeduld

Ik kijk steeds naar buiten
loop de kamer op en neer
Waar blijft ze nou
die leuke vrouw
denk ik dan keer op keer
Ineens herken ik het geluid
van haar auto in het verkeer
Word bijna gek
maar ken mijn plek
van haar langzaam ‘geparkeer’
Mijn bek hijgt snel
ziet ze mij wel
zwaai mijn staart wild
heen en weer

Gepubliceerd inGedichten

Wees de eerste om te reageren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: De inhoud is beschermd !!