Spring naar inhoud

Muur

Vanavond stond ik even stil
Voor dat ene huis
in Heerenveen
Waar ik met broertje en moeder
Ineens moest gaan wonen
Zonder vader en grote broer

Een knoop zat in mijn buik
Toen ik dacht aan hoe ik mij voelde
Alsof de bodem onder mijn leven verdween
Terwijl ik nog 6 lange weken
Naar een nieuwe school moest
Om groep 8 af te maken

Als naar een wrange film
Keek ik vanavond terug
Naar een kras op mijn ziel
Zonder iemand te verwijten
Maar in realisatie van het feit
Dat hier de muur ontstond

De muur die mij op de been hield
Sterker maakte dan ik was
Maar ook hard en cynisch
Koud, kil en gevoelloos

Om mij in de onzekere tijden
Vol verborgen verdriet
De tijd te geven
Mij in te stellen
Op dit nieuwe pad
Naar te snelle volwassenheid

Gepubliceerd inGedichten

Wees de eerste om te reageren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: De inhoud is beschermd !!