Spring naar inhoud

Stoof

zij ligt hier bloedend voor mijn neus
ik wil vluchten maar heb geen keus
mijn messen zijn zojuist fijn geslepen

dunne pasgeboren vleesrepen rund
begrepen een onontkoombaar lot
dansen nog even door de koekenpan tot

aangebrand, met liefde afgeblust
uren afgekust door kruidengeuren
versmolten, badend in vertraagd applaus

Gepubliceerd inGedichten

Wees de eerste om te reageren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: De inhoud is beschermd !!