Spring naar inhoud

Ragnar

Ragnar was niet zo van de kou wat lastig is als noorderling waar groepsdruk hem
zo ongeveer het ijs op duwde. Hij was zelf meer van de korte broek en de slippers om de dag mee door te wandelen tot lange avonden schreeuwden om volle glazen naast borden vol gegrilde dieren. Een harde klap haalde hem ruw uit zijn gedachten toen zijn ene ijzer weggleed in een diepe scheur en zijn voorhoofd onderweg naar een zekere landing op hard zwart ijs.

Gepubliceerd inGedichten
error: De inhoud is beschermd !!