Spring naar inhoud

Tag: winter

Koud

waarom zo woest tegen mijde amper uitgeslapen ikje komt kil tot mijn warmste laagdie enkel lentelicht verdragen wilis dit hier nu echt jouw laatste sniklaat…

Winterdag

de dag drijft over in plakken grijsgooit verdriet op beton en op mijpassen glijden hun verloren strijdkou verstilt, de seconden voorbij

Dooien

winterwraak smelt verslagenblaast haar aftochtin diepe put hoe zoet sneden koude vlagenslaakt haar hartstochtmet gore prut

Rijp

Stilwit rijpt de dagneemt denken meemet grijze ademwolkenvele vogelpijlenwijzen zuidwaartsonder luid protestverpakt in lagenkraken passenmij huiswaarts

Ragnar

Ragnar droomde vannacht al van vanmorgen. Kilometers zou hij eten met de vrieskou knisperend onder zijn leren zolen. Vragen hadden door zijn hoofd gekropen en…

Zonzucht

mag ik weer eens badenmet alle asgrauwe vellenhet schelle licht aanbiddenbuiten zinnen dat beminnenwat zozeer mistte, hierbinnenblauwe frisse wijdse luchtenruilen dit voor huilend kilwitbedompt plafondbeton…

Wandelmoe

Kilometers weggedragen naar geweestwinterkou joeg dwars door alle lagennu de benen hoog als de koffie looptwarmte twee bleke wangen rozig kleurt

Nieuwjaarsdag

Het ongeschreven blad nuzo snel al besmeurt weermet lompe zwarte modderpotenop zoek naar werkelijkheidStampen denktreinen volmet oude wensenopnieuwover glibberige modderpadenslurpen zompig aanzwoegend zware benen

Winterwandel

de koude wereld plaktonder mijn schoenenneemt mij met haar meedoor winters groenvol doodse schaduwkomt de dag tot levenvia mistig ademhalendoor zwarte zware dreklokken onverkende paden

error: De inhoud is beschermd !!