Spring naar inhoud

Prairieleed

In leegte staar ik naar weinig anders
dan besmeurde glazen
scheiden binnen van buiten

Dagdromen vol vragen
trekken voorbij over prairie
in lange karavaan

Ik spring op de bok van
de achterste wagen
waar een trieste oude man dommelt

Hij spuugt boos zijn pruimtabak
op de punt van mijn linkerschoen
kijkt mij diep aan

Mijn verbaasde blik blijkt
de trekker van zijn spreken
“Lul, je antwoord ligt voor je neus!”

Gepubliceerd inGedichten

Wees de eerste om te reageren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: De inhoud is beschermd !!