Spring naar inhoud

Nek

ik kruip dicht tegen je aan
en kus je nek
een lokroep uit ver verleden
maakt zich van mij meester
ik scheur de kleren
van mijn woest behaarde lijf

ga ik vanavond oerdansend ten onder
of val jij in volle overgave naakt
voor mijn fraai gemanicuurde voeten

ik schrik wakker uit mijn middagdutje
en zie het veldrijden
waar Van der Poel zojuist
ruim verslagen is
het parcours hiervan de schuld geeft

Gepubliceerd inGedichten
error: De inhoud is beschermd !!