Spring naar inhoud

Menno

Zwarte randen kleven
om alles wat je hebt gedacht
zo prachtig opgeschreven

Zelfs jezelf niet gespaard
uiteen gesneden in
dunne vleesrepen, waarna
zo prachtig onbegrepen

Ziedend op de gekken,
de gekte van dit leven en
zo prachtig binnenstebuiten
de meest bevreesde kaders gebleven

Zoeken naar de zin
van het ik, het wij
het warme samen
de ijskoude lust
het laffe zelfkastijden
door eenzaam medelijden,
zo prachtig weggeblazen
in rook en lege glazen

Gepubliceerd inGedichten

Wees de eerste om te reageren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *