Spring naar inhoud

Vader

Kleine Jan van Joost
Werd uit liefde geboren
Om alweer te moeten sterven
Aan een tumor in zijn hoofd

Kleine Jan besloot anders
En vocht vele lange jaren
Daarbij een oog verloren
Zag hij toch het leven scherp

Geen seconde werd verspild
In alle ijver God te tonen
Dat hij niet almachtig bleek
Kleine Jan werd alsmaar groter

Bloeide op tot echte Krijger
Op missie onrecht te bevechten
En van zijn vele jaren hier
Een succes te gaan maken

Want leven doe je pas echt
Als je ooit bent opgegeven
Een mens wordt niet herinnerd
Aan wat hij heeft laten lopen

Al heeft Jan zichzelf
Hierbij meer dan eens
Veel te veel gegeven
Eigen ik voorbij gesjeesd

Ik ben de zoon van Jan
En had niet bestaan
Wanneer mijn lieve vader
Er toen niet vol voor was gegaan

Gepubliceerd inGedichten

2 Reacties

  1. Van dit schitterende gedicht krijg ik elke keer weer een traan in mijn rechteroog!!! Als ik het lees zie ik mijn leven tot vandaag weer aan mij voorbij trekken. Vechtend, knokkend, teleurstellingen verbijtend en toch genietent van datgene wat ik uiteindelijk heb bereikt. Een lieve echtgenote, 4 liefhebbende kinderen, met partners dus 8 en tot op heden 4 prachtige kleinkinderen.

    • krijgerij krijgerij

      Mooi om te lezen pa!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *