Spring naar inhoud

Trots

Ik bekeek mijzelf trots, ineens
recht in de ogen bleek bleek bruin
geenszins vermoeid, bloeiden
schitterende onwerkelijkheden
achter doorbroken stalen tralies
oude tranen warmen, bevangen
door een glinsterend verlangen

Gepubliceerd inGedichten

Wees de eerste om te reageren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *