Spring naar inhoud

Opgegeven

bleek keek zij via afgevreten nagelranden
langs de donkerbruine modderwanden
van haar zelf gegraven graf

heerlijk lag ze op vele opgegeven dromen
ijdele hopen manshoog om haar heen

het sterven mocht haar nu wel overkomen
voelde welhaast een welverdiende straf

dit leven bleek onverkort zoveel te lang
was enkel lijdzaam wachten op het slot

Gepubliceerd inGedichten
error: De inhoud is beschermd !!