Spring naar inhoud

Keus

Ik trap tegen een steen
die vast het pad verkent
neurie nerveus een deuntje
ik hoor hem zelf alleen

Het verborgen pad lokt
overwoekerd in mist
doorspekt met spanning
sta ik hier als verstokt

Een knie buigt gestaag
in weifelende tred toch
rechtsomkeert gekozen
deze richting niet vandaag

Gepubliceerd inGedichten

Wees de eerste om te reageren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: De inhoud is beschermd !!