Spring naar inhoud

Jimi

kon ik met mijn iets te lange nagels
een van pijn vertrokken blik
ook deze nooit gevonden noten ooit nog maar eens oprapen
pikken of plukken met slechts deze zes strakgespannen snaren
tranen dweilen op ineengestorte knieën
in bloot bezwete bast vol getatoeëerde herinneringen
voor een, in blauwe waas van uitgewasemd tabak, vermist publiek
hangen aan dit tijdloos verdwalen in scheurende klankenbrij
woorden vinden door ze enkel liefdevol of harteloos te beroeren
met de rauw geleefde klauwen aan mijn kromgetrokken koten

Gepubliceerd inGedichten
error: De inhoud is beschermd !!