Spring naar inhoud

Eenzaam

vandaag voel ik mij teer en klein
kruip het liefst stil onder de bank
verloren in verdorde snippers pijn
dwars door glimlach, zonneschijn
dringen donkere wolken kind zijn
verlangend naar een grote arm
over het eenzaam heen geslagen
warm zwijgend, nooit meer bang

Gepubliceerd inGedichten

Wees de eerste om te reageren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: De inhoud is beschermd !!