Spring naar inhoud

Ongeval

lappen van mijn mooie mij lagen vers verpakt in bloedrood los
in mij, om mij en aan mij, zoals zaterdagochtend, vers, in de vitrine van de keurslager
mijn lot plots in zijn grove handen
en ik bungelde
ongeduldig, onbeholpen, onbewogen, aan de rand van een troebel verstand waarachter welzeker levenseind lachend lag te loeren tot
ik besloot, met geduld en de kracht van liefde,
mijzelf te laten repareren

Gepubliceerd inGedichten