Spring naar inhoud

Kluiven

Ik zit een boek te lezen
Over de honger onder Mao
En kijk in het nu om me heen
Waar de tegenstelling mij overvalt
Nog geen zeventig jaar geleden
Bleek de Grote Sprong
Een brug te ver voor velen
Was er slechts schors te eten 
En verder niets 
Tot op het laatste kluifje
Werd al wat leeft verslonden
Kinderen uiteindelijk verkocht
Omdat ouders waren gestorven

Gepubliceerd inGedichten

Wees de eerste om te reageren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *