Spring naar inhoud

Coronablues

Couplet
straten onthoofd van het vertier
hoe lekker was het feesten hier
de terrassen vol met meters bier
tot één virus dat ineens verstierd

van het buiten naar besluiten
tot een binnen vol bezinnen
ging het fluiten naar het huilen
en moest het nog beginnen

Refrein
wat is het donker in mijn kop
steek nu eens een lichtje op
draai muziek tot ik zeg stop
gooi open die volumeknop

Bruggetje
laat mij weer stralen van verhalen
die mij doen stijgen en niet dalen

Couplet
ongeloof, door alle regels werd ik doof
de broodroof nadat deuren zich sloten
verdween de rijkdom in de goten
en wie bezorgd, werd plots groter

alle monden spraken zo bedompt
hapten adem in textiel vermomd
keken zoveel ogen angstig overmand
in een nieuw normaal aanbeland

Refrein
wat is het donker in mijn kop
steek nu eens een lichtje op
draai muziek tot ik zeg stop
gooi open die volumeknop

Bruggetje
laat mij weer stralen van verhalen
die mij doen stijgen en niet dalen

Couplet
en de oudjes achter de ramen
moesten zij zich doodschamen
alvast een beetje doodwanen
werden alsmaar eenzamer

maar waren we ook niet 1 samen
als we voor elkaar opkwamen
hoe we afstand in 8 namen
alles nu niet veronachtzamen

Refrein
wat was het donker in mijn kop
steek nu eens een lichtje op
draai muziek tot ik zeg stop
gooi open die volumeknop

Bruggetje
laat mij maar stralen van verhalen
die mij doen stijgen en niet dalen

wat was het donker in mijn kop
laat mij maar stralen van verhalen
wat was het donker in mijn kop
die mij doen stijgen en niet dalen

draai muziek tot ik zeg stop
ik wil hier eventjes verdwalen
draai muziek tot ik zeg stop
dansen in overvolle zalen
draai muziek tot ik zeg stop
en de morgen samen halen
draai muziek tot ik zeg stop

Gepubliceerd inGedichten
error: De inhoud is beschermd !!