Zoon

ik vroeg je te onthouden alles te doen wat er ooit bij je zal branden als verlangen in je lijf en brein en nooit te vergeten nu alvast te beginnen met leven als wie jij later wilde zijn.

Je nam mij met je mee door je dromen, ik mocht veilig achterop. We gingen van eerst het conservatorium en het noten leren lezen, wat niet zo eenvoudig was, naar de pabo op jouw dikke Harley in een zwart pak.

Je had daarbij ook een oude auto thuis, al had je diegene die je mooi vond steeds minder tegen die tijd en wist je niet precies wat het ging kosten en of je dat wel kon betalen.

Ook wilde je in het leger, even, om te weten wat je moest doen mocht het ooit eens oorlog zijn. Je kon maar beter precies weten wat je dan moest doen.

Je wist nog niet waar je ging wonen en met wie maar wel al ongeveer hoe je het wilde van binnenin. Gezellig vooral.

Ik kon het niet laten. Zag alle dichtbegroeide paden die ik ooit in mijn onbewust voorbijgelopen was en sprak: “Ga alles doen waarvan je wilt weten of het bij jouw jij past, want er is niets meer dan dit vandaag en jij alleen kleurt jouw morgen.”

We zwegen samen en keken in het verre waar we nog niet eerder reden. Speelden nummers af die ons diep raakten allebei. Uit een tijd dat we nog niet bestonden.

error: De inhoud is beschermd !!