tussen takken vol weleer schuurt het
zand straalt naast pasgeboren zon
waar de lente kussen wil en ik twijfel
naast mij zit alleen alleen, ze kijkt
ver voor mij uit naar de leegte, het grijs
naar het immer onderweg zonder thuis
achter een ooit wellicht verscholen
![](https://krijgerij.nl/wp-content/uploads/2024/06/09A7C162-9413-4C1D-96E8-514A45A505B4.png)