een te lang alleen vandaag
opgezadeld met mijn stem
aan de wandel in dit hoofd
die mij schopt naar het wel
en voor eens en altijd laten
een te ver voor enkel staren
als een buizerd boven broos
willen weten, dan weer boos
voor even weg tot oeverloos
jouw laatste woord herhalen
een teveel jaren nog voordat
ik ben vergeten en het laat
met je te te spreken over wat
mij bang en onzeker maakt
hoelang zonder mij nog raakt
