jij was het – die in mijn ogen keek
de bloem bij de deur
op het warme huis met het rieten dak
jij was het – je roodroze haren
op een teer lijf vol zacht en water
jij was het – die ik in de ogen keek
waar ik steeds in stilte binnenliep
en waar ik heerlijk binnen sliep, vannacht
bedankt voor bij jou mogen schuilen
sorry voor het snurken, het hard gelach
en al mijn even zachtjes huilen
jij was het – die mij reeds begreep
