hoe ze mij aan kan kijken went niet
nooit zal zij vermoeien in haar staren
blijft enkel vlinders voor mij maken
zet felste vlammen in mijn vel
en als ze breekt
of vertroebelt met stille tranen
nu ongeloof de luiken sluit
zal ik haar zoenen, blinken laten
en leven we de wereld uit
![](https://krijgerij.nl/wp-content/uploads/2024/06/09A7C162-9413-4C1D-96E8-514A45A505B4.png)