het was iemand die met zijn onrust liep
dwars door nog te doen en onvoldaan
iemand die de dagen met vragen vulde
knagend op een reep van ‘had ik maar’
hij dronk ijskoude twijfel, zonder suiker
en keek eenieder iets verlegen aan
zouden ze wel weten
hoe hij wankelt in bestaan
of al zijn broeiend duister ruiken
het was iemand die je langs ziet lopen
tussen ooit geweest en nog te gaan
