in je ogen zie je af en toe de herfst
kleine scheurtjes in een nat blad
je lijkt te zoeken naar houvast
tussen alle liefde die je geeft
de ware aandacht voor de ander
voor zij die sterven en wie nog leeft
jij schenkt liefde waar het ertoe doet
durft te zijn als vele mensen zwijgen
dat te zeggen wat je voelt en denkt
en toch is daar dan ook jouw twijfel
als koude wind door warme lagen
die van het ben ik wel genoeg
die je wankelt waar je zo stevig staat
pak dan mijn hand maar stevig vast
en weet: van jou is er maar één
en die bestaat uit enkel goed
