ik droomde over veldbloemen
drukbezocht en immer in bloei
ertussenin kon je zwijgen en kijken
met luie stoelen om op te zitten
en zachte kleden om op te liggen
of je ging lopen langs smalle paden
die je steevast lieten verdwalen
om daarmee thuis te zijn
het was een plek
een plek vol licht, vol lentes
kwetsbaar zacht en nooit te warm
enkel windstil en eindeloos
met appelflap bij rooibosthee
…..koud bier was er helaas niet
ook pikante nootjes ontbraken…
maar er was geen plaats voor klagen
want je was er even samen
met wie je wilde zijn
